IT'S MY BLENDER !

Θεοί & Jazz (και μερικά πράγματα ακόμα που καλό είναι να ξέρεις)

2012-02-02T16:42:00.001+02:00

Μπορεί να έχετε ακούσει από ανθρώπους που φοράνε μακριά κασκόλ και γυαλιά με χοντρούς κοκάλινους σκελετούς ότι είναι ωραίο να είσαι το χειμώνα μέσα στο σπίτι έξω να χιονίζει και να κάνει κρύο, να πίνεις ζεστό καφέ και να διαβάζεις ένα καλό βιβλίο. Σου έχω ένα. Πολύ καλό βιβλίο, που όπως όλα τα πολύ καλά βιβλία είναι all weather, βρέξει, χιονίσει ή κάνει καλό καιρό. Το νου σου- θα στο θυμίσω και όταν πιάσει ζέστη Το «Θεοί & Jazz» του Κωστή Τσιάχα …γιατί πρέπει να μάθουμε τελικά ποιοι είναι οι Φίλοι της Δανέζικης Σταφίδας. Και όχι μόνο αυτό http://www.jumpingfish.gr/culture/books/2907

A vintage story (sort of)

2012-01-30T18:08:00.000+02:00

Αν με ρωτούσες ποια από όλες τις ημέρες της εβδομάδας έχει τον πιο vintage χαρακτήρα (γιατί μπορεί να θέλεις να ρωτήσεις και κάτι τέτοιο), θα σου έλεγα χωρίς κανένα δισταγμό: η Κυριακή που αποπνέει το ίδιο feeling από τότε που την μάθαμε και ακόμη και όταν το αλλάζει με κάποιο τρόπο επιστρέφει πάντα σε αυτό και στον βαρύ ιδιαίτερο ψυχισμό της. Έτσι βρήκα εύστοχο το ότι το Τiki Retro Market έγινε Κυριακή (την περασμένη) που έβρεχε και φύσαγε και λίγος νοτιάς.
Το vintage – retro και το πολυνησιακό στιλ έχουν την τιμητική τους έτσι και αλλιώς στο Τiki, το exotica μπαρ της πόλης, αλλά τη μέρα εκείνη το ρετρό ήταν, όπως και να το κάνουμε, ιδιαίτερα τονισμένο. Με την casual εμφάνισή μου ένιωσα ελαφρά την ψύχρα απέναντι το στιλιστικά άψογο 50s περιβάλλον, αλλά αυτό είναι το τελευταίο που σε νοιάζει όταν περάσεις στα ενδότερα του μάρκετ/κλαμπ και στην ωραία ατμόσφαιρα.
Οι μαγνητικές δυνάμεις του χώρου (παντού υπάρχουν) με οδήγησαν κατευθείαν στον πάγκο με τα βινύλια, και αντανακλαστικά σχεδόν άρχισα να ψάχνω κάτι από Reverend Horton Heat, αλλά είναι πάντα αισιόδοξα τα πράγματα όταν κάπου εκεί δίπλα κάποιος φλερτάρει με βινύλια των Cramps και των Meteors, ξέροντας μέσα του κάτι που όλοι κατά βάθος υποπτευόμαστε, πως πραγματικά ο κόσμος θα φτάσει στον τέλος του όταν σταματήσουν να βγαίνουν psychobilly μπάντες. Αλλά δεν φαίνεται κάτι τέτοιο να συμβαίνει, τουλάχιστον εδώ κοντά. ////
.....Στο μεταξύ, δεν ήταν μόνο τα βινύλια στους πάγκους. Kαι τα αξεσουάρ είχαν ένα πολύ ενδιαφέρον ζήτημα. Σκουλαρίκια, μενταγιόν, ζώνες, αγκράφες με όλο τα vintage διακριτικά. Mε σήμα τα σπαθιά και κούπες (lady luck), πέταλα αλόγου, pin ups και Εlvis, και πολλές αναφορές στο χαβανέζικο cult, πολλά tattoo γύρω για να θαυμάσεις, ενώ πάνω από το μπαρ, κρέμεται πάντα η σανίδα του σερφ για δια παν ενδεχόμενο.
Περίμενε, περίμενε, έχει κι άλλο. Εδώ http://www.jumpingfish.gr/culture/specialevents/2891

.

Kinks for ever

2012-01-29T18:39:00.000+02:00

Υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν πως οι Kinks ήταν πιο σπουδαίοι από τους Beatles. Και στη μουσική, όλες οι απόψεις – και οι αντίθετές τους– έχουν κάποια βάση. Μάζεψα δέκα Kinks που πολύ μου αρέσουν και τα αφήνω να τρέξουν ελεύθερα, χωρίς σειρά ‘αξιολόγησης’ (και αν γίνεται, παρακαλώ, μονοφωνικά.)

To Α Well Respected Man είναι ...ενα από τα πιο σημαντικά τραγούδια που γράφτηκαν στο rock 'n' roll και ένα γενναίο χτύπημα στους καθωσπρέπει μασκαράδες (του 1965 και κάθε εποχής).

To Dedicated Follower Of Fashion είναι ανεκτίμητο της μόδας κομμάτι, με ακαταμάχητη κινηματογραφική έλξη ως ηχητικό ντεσέν στην σκηνή όπου ο Daniel Day Lewis επαναπροσδιορίζει το στιλ του στο "In The Name Of The Father" (ωραία ταινία).

Τα υπόλοιπα οκτώ είναι εδώ : http://www.jumpingfish.gr/music/top10/2854

Clear Heart Full Eyes

2012-01-28T12:34:00.000+02:00

Από τους Hold Steady, o Craig Finn παίζει «σόλο» αυτόν τον καιρό, με το πρώτο δικό του άλμπουμ, το πολύ εγκάρδιο «Clear Heart Full Eyes» (Vagrant). Και σαν πάντα κοντινός μουσικά συγγενής του Μπρους Σπρίνγκστιν κρατιέται ακόμη από εκεί, βγάζοντας προς τα έξω όμως και άλλα κρυφά χαρτιά, από αυτά που εκτιμάς πολύ από τη στιγμή που πέφτουν στο τραπέζι.

Με λίγο πιο πολλή «σκοτεινή κάντρι», χιούμορ και βλέμμα καρφωμένο στη λεπτομέρεια, φτιάχνει ιστορίες και χαρακτήρες σαν εκείνους που θα συναντήσεις να περιμένουν το λεωφορείο, το τέλος του κόσμου ή κάποια στιγμή να κληρώσει ο λαχνός με τον αριθμό που έχουν στην τσέπη τους.

Τραγούδια για τη μοναξιά, για το ρίσκο και τις λακκούβες της ζωής («Enjoy your ugly life») που ηχογράφησε με καύσωνα , πριν από λίγο καιρό, στο Οστιν, και με τον Μάικ ΜακΚάρθι στην παραγωγή. Σαν τα «New Friend Jesus» και «When no one's watching» που μαρτυράνε το ταλέντο του και ότι στα αλήιεια αυτό που κάνει σε αφορά. Play it loud, like a giant whisper.

Τα μπισκοτάκια της γιαγιάς

2012-01-26T17:43:00.002+02:00

Τα Cookies των 2 Guys In Venice είναι σπέσιαλ. Ή γίνονται σπέσιαλ, καθώς η γιαγιά ψάχνει στην κουζίνα και βρίσκει τα υλικά της. Για τον τρόπο παρασκευής δείτε το βίντεο που ακολουθεί και απολαύστε…σούπερ-χάι γιαγιά και μπισκοτάκια ζεστά από το φούρνο.

The Sun-ny days of Chris Isaak

2012-01-25T22:26:00.000+02:00

Chris has a real rock'n'roll heart. He is the only one who can sing the songs of Elvis, of Jerry Lee, of Johnny Cash, of Roy Orbison, of Carl Perkins and be true to them with his own flame. Because there's nothing fake about him- simple as that. He loves what he does and he shows his love.
A couple of years ago, I saw him playing in Paris' Grand Rex. It was an amazing, fisrt class show, with great songs and Chris' spirit. I saw jaws dropping as he starterd some hot rock'n'roll stuff... "Beyond The Sun" is all that, plus the magic of recording in the legendary Sun Studios in Memphis. And there's no doubt , he is the one who deserves there the "Access All Areas" pass.
That' s what I am writting about in the newspaper Ta Nea too: http://www.tanea.gr/politismos/article/?aid=4689186

Όταν ο Otis συνάντησε την Etta

2012-01-22T19:32:00.000+02:00

Και όμως, έτσι συνέβη. Παρασκευή απόγευμα, όλα τα ραδιόφωνα έπαιζαν Etta James. Η πρώτη μου εντύπωση ήταν, πως είχαν αφιέρωμα στον Johnny Otis, που είχε μόλις φύγει απο τη ζωή. Αλλά δεν ήταν αυτό, μόνο.
Ήταν από αυτά τα μυστήρια που συμβαίνουν, τα περίεργα του Σύμπαντος, σα να παίχτηκε κάτι εδώ: έφυγαν σχεδόν μαζί από τη ζωή δυο θρύλοι της μουσικής που η μοίρα τους είχε δέσει με ένα τρόπο και στη ζωή. Ο Johnny Otis ήταν αυτός που είχε «ανακάλυψε» την Etta James . Αλήθεια μυστήρια πράγματα ...http://www.jumpingfish.gr/music/news/2842

Gimme, Gimme

2012-01-19T12:06:00.001+02:00

Μόλις έσκασε μύτη στο box μου, των DNB vs Darwin & Blackwall, το Gimme Gimme με φωνητικά της Madita , με το οποίο επιστρέφουν στην Yoshitoshi , και στέλνουν κόσμο κατευθείαν στο club. Βρήκε ήδη φαν στα decks και επειδή είναι αρκετά ανεβαστικό όλο το πακέτο με τα remix και θυμίζει μέρες δυνατού clubbing ,νομίζω πρέπει να κάνεις μια στάση: http://soundcloud.com/y-1/dbn-vs-darwin-backwall-gimme και να είσαι έτοιμος γιατί -δεν τα είπαμε; - το κέφι συνεχίζεται (αν το πεις πολλές φορές το πιστεύεις και κάνεις τους άλλους, αυτούς τους γνωστούς ‘άλλους’ να ανησυχούν).

The weather outside is frightful

2012-01-15T19:06:00.000+02:00

Το κρύο ήταν βαρύ καθώς οδηγούσαμε όλο και πιο ψηλά στα Άγραφα ,αφήνοντας πίσω τη λίμνη να παγώνει, τα δέντρα να λυγίζουν από το βάρος του χιονού και τα βουνά να χάνονται απο μπροστά μας σαν κάποιος να τα σβήνει με αχνό μπλάνκο. Ο Μ. κοίταξε προς την άκρη και είπε : το χιόνι έλειωσε και έγινε λάσπη. Ο Κ. κοίταξε κι αυτός και είπε : θα πέσει πολύ χιόνι ακόμη, ας σταματήσουμε στο "903" που έχει ζεστό φαγητό. Τότε θυμήθηκα το τραγούδι. Ξέρεις την ιστορία του Let It Snow ,Let It Snow, Let It Snow; (ρώτησα εγώ) και τους την είπα, εκεί πάνω στο βουνό, δίπλα στο τζάκι.

Αλλά δεν έχω πρόβλημα να την πω ξανά http://www.jumpingfish.gr/music/news/2800

Tattoo for your ears

2012-01-12T13:39:00.000+02:00

Θα έγινε κάπως έτσι: Ο David Fincher πάνω από ένα Bloody Mary λέει στον Trent Reznor τα εξής: Λοιπόν, αυτή τη φορά θέλω κάτι σκοτεινό, μυστήριο, ομιχλώδες, υποβλητικό, ίσως λίγο ακόμη πιο πολύ μυστήριο, ίσως και τρομακτικό, πολύ τρομακτικό, να κατεβαίνει στη σπονδυλική στήλη σαν ρίγος και να σε κάνει να κοιτάς κάθε τόσο πίσω από την πλάτη σου. Και κάτι ακόμη: Κάν' το όλο αυτό γοητευτικό. Ας μη σηκώνει όλο το βάρος ο Daniel (Craig). «Το 'χω!» του απάντησε με τον γνωστό, κοφτό του τρόπο ο «αρχηγός» των Nine Inch Nails και πήρε τηλέφωνο τον Atticus Ross
Για να μη νομίζετε πως είχα μάτια μόνο για τον πρωταγωνιστή, να δείτε - πως άκουσα κιόλας :
http://www.tanea.gr/politismos/article/?aid=4686411

What’s new pussycat?

2012-01-10T19:03:00.000+02:00

Τα νέα πλέον είναι και επισήμως επιβεβαιωμένα από τα κεντρικά της Third Man Records πως ο θρύλος, ο μοναδικός, ο very big και δικός μας άνθρωπος μέσα στα χρόνια, ο Tom Jones –συνεργάζεται με τον Jack White και θα κυκλοφορήσει τραγούδια στη Μπλε Σειρά (αυτή με τα ωραία singles). Τι ακριβώς ; Τη δική του εκδοχή στο Evil του Howlin’ Wolf και στο Jezebel του Frankie Lane με τον Jack να φροντίζει την παραγωγή. Στις 5 Μαρτίου θα ξέρουμε και πώς όλο αυτό θα ακούγεται. Θα ακούγεται σούπερ.

Oh It's New!

2012-01-08T20:28:00.001+02:00

Oh yes it’ s new, looks nice and you don’ t believe that it‘ s already here. But it is. A whole new year’s week.

Still to come : Who knows?
But Just got back from the road. And I’ve got some beats and pieces and delicious leftovers that I want to share with you. There they are ,amigos

http://www.jumpingfish.gr/music/news/2736

τόμπολα

2012-01-02T11:58:00.001+02:00

Θυμάσαι εκείνο το ξετσίπωτο 2011; Δεν μπορεί να μη το θυμάσαι, ήταν εδώ μέχρι προχθές. Έφυγε μαραζωμένο και παίρνω όρκο πως στην παραλιακή του Σουνίου νύχτα ακόμη, λίγο πριν ξημερώσει στο peak της παγωνιάς ,το είδα να βουτάει στη θάλασσα, κάπου λίγο κοντά στο Λαγονήσι. Μετά δεν το είδα άλλο (κάποιοι το εντόπισαν σε μια βάρκα στα ανοιχτά, αλλά μετά σταμάτησαν να πίνουν και δεν είπαν κουβέντα).

Μετά ήταν που παίξαμε τόμπολα. Και βγήκε το 82 σα να το είχαμε προβλέψει.Ε, βιάστικες και λίγο. Τσατ-πατ, με τη μία όμως νάτο πάλι και αφού είχαμε ξαναπεί τα νούμερα από την αρχή και ξαναστείσει την καρτέλα, όσοι τουλάχιστον από εμάς την είχαν δυαλύσει (όχι εγώ). Που σημαίνει πως, αν θέλεις να το δείς συμβολικά πως θα ταλαιπωρηθούμε λίγο, αλλά θα σκάσει μύτη το νούμερο που θέλουμε και τότε –τόμπολα.

Happy New Year

2012-01-01T13:13:00.000+02:00

...and

Χαμογέλα βρε!

2011-12-29T12:15:00.000+02:00

The weather outside is frightful,

but there is always action at the beach.

Vintage surf, long walks, New Year's Eve swim and "smile(s)" . Also, the Beach Boys are back

(want some more of their smile? go http://www.tanea.gr/politismos/article/?aid=4683020 ,

and http://www.tanea.gr/politismos/article/?aid=4683021 )

Christmas? is that you out there in the cold?

2011-12-26T19:33:00.000+02:00

For our Christmas survivors, for winners and losers, for Rudolf and the cats, for our friends in the dark and those with a cold, for the crazy and the craziest, for you my love and , sure, for the road. Yes, one more the road.

Baby it's cold outside by She & Him
http://www.youtube.com/watch?v=iigfts-sJFg&feature=related

Ταρατατά ! παράρτημα ….

2011-12-24T09:19:00.001+02:00

Nαι, παράρτημα. Γιατί αν μου άρεσαν μόνο 20 άλμπουμ μέσα στη χρονιά θα ήταν βαρετή χρονιά, και μετά τα είκοσι δεν θα είχαμε τίποτε να ακούσουμε, ή θα στήναμε αυτί να ακούσουμε τον αέρα που φυσάει, ή τα βήματα στη σκάλα, ή τις ειδήσεις και όλα αυτά τα νέα με δόντια που μας κυνηγάνε.

Ετσι λοιπόν κανονικά θα έβαζα στα 20 και αυτά που ακολουθούν πιο κάτω, αν τα είκοσι είχαν ένα πιο άνετο σαλονάκι, και δεν ήταν- αυτά τα 20 ακοινώνητοι χαρακτήρες που δεν δέχονται επισκέψεις. Σημειωτέον δε, πως μεγαλώνοντας ξεχνάει ο άνθρωπος και αν το χούι το έχει από παλιά, πρέπει να κυκλοφορήσει και το παράρτημα του παραρτήματος και στο τέλος να με φτύσετε- γιατί άλλη δουλειά δεν έχετε να κάνετε παρά να επιστρέφετε στον τόπο του εγκλήματος.

Αλλά είναι θέμα συνείδησης, οπότε συνεχίζω με things I love, που έκαναν αυτόν τον άχαρο και μίζερο χρόνο υποφερτό. Η δύναμη της μουσικής είναι πολύ μεγάλο πράγμα.Αλλά το ξέρετε αυτό.

Το Rome ήταν το κορυφαίο μου, λοιπόν, αλλά αν η blogovision είχε άλλους κανόνες, ίσως τη Ρώμη να την είχαν κατακτήσει άλλοι, ξεκλειδώνοντας τις πύλες της, οι Black Keys, με El Camino, που ήρθε και με συντάραξε – και αν θέλετε να δείτε τι ακριβώς μου συνέβη μπορείτε εδώ: http://www.tanea.gr/politismos/article/?aid=4680057

-Το Iron & Wine, “Κiss Each Other Clean” γιατί με στοιχειώνει και έρχεται στον ύπνο μου και μου βάζει τύψεις που δεν μπήκε στο ‘σαλόνι’, ενώ είναι από αυτά που άκουσα πιο πολύ, που πήγα βόλτες μαζί του, που περάσαμε υπέροχα. Και σίγουρα κατοικεί σε αυτό το σπίτι.

- Το Alison Krauss “Paper Airplane”,γιατί είναι υπέροχο σαν ζεστό τσάι του βουνού και έχει μελωδία να σε ταξιδέψει. Kαι, για να πω την αλήθεια, δεν έχω δικό της που να μην μ΄αρέσει.

- Επίσης, επίσης :το Gillian Welch “The Harrow & the Harvest, που είναι ένα από τα ωραιότερά της και μιλάω για την Gillian Welch, που τα τραγούδια της σε αγκαλιάζουν και σε αγαπούν.

- Το The Weeknd ‘House of Balloons “ που μ’ άρεσε γιατί έχει μια πολύ φωτεινή καρδιά και ο Καναδός έχει χάρη τέτοια που σε κάνει να ανοίγεις την πόρτα του μετρό και να βγαίνεις στην παραλία, χωρίς να μεσολαβεί το gap.

-To Social Distortion “Hard Times and Nursery Rhymes” . Με ξέρεις, τώρα και τι να πω εδώ;Στέκομαι προσοχή. Και χαμογελάω.

- Crysta Bell «Τhis Train” σε παραγωγή David Lynch. Φαντάσου Mπανταλαμέντι-Τζούλι Κρουζ σε ένα πιο σκοτεινό μέρος που για να πας παίρνεις το τρένο.

-Το L/O/N/G “American Primitive» και το Walkabouts “Travels In The Dustland” και ενώ νομίζεις πως έχεις πάρει το δρόμο της επιστροφής , στην πραγματικότητα έχεις πάρει εκείνον που σε πηγαίνει ακόμη πιο μακρυά. Μαγικά πράγματα.

- To Nick Lowe ‘The Old Magic’. Η μαγεία δεν χάνεται, ας το έχουν υπόψη όλοι εκείνοι που ανησύχησαν όταν έληξε ο Χάρι Πότερ, don’t worry friend, ο Nick Lowe είναι εδώ.

Αυτά και άλλα πολλά – και περάσαμε και πολύ όμορφα στο πάρτι της Blogovision, τις προάλλες, είδαμε φίλους αγαπημένους, κάτι πήρε το αυτί μας για μια πιθανή Boubouvision να στήνεται υπογείως σε εικαστικό-γκουρμέ- elvis lives κύκλους (και το blender θα ενημερώσει σχετικά). Να ΄μαστε καλά ,και του χρόνου.
Α, και κάτι ακόμη:

Η PJ και το φασκόμηλο.

Για τη φετινή πρωτιά της PJ Harvey- την οποία ο καλός φίλος αναγνώστης του blender θα πρόσεξε πως δεν έχω συμπεριλάβει ούτε στα 20 μου, ούτε στο παράρτημα, ούτε σε κάποιο επόμενο (ενημερώνω) έχω ένα μικρό σχόλιο.
Μου θυμίζει εκείνο το πιάτο που είχα παραγγείλει μια φορά, ταλιατέλες με φασκόμηλο, ξέροντας πως το φασκόμηλο είναι μια γεύση που δεν μου αρέσει, αλλά είχα «ψηθεί» από τον μετρ. Την στιγμή όμως που βρέθηκα αντιμέπωτη με το φαγητό, κατάλαβα πως δεν ήταν για μένα. Το φασκόμηλο υπήρχε παντού, ςίχε ποτίσει η ταλιατέλα. Όπως και η γεύση της αγγλικής φολκ και μια ΠιΤζεϊκή γαρνιτούρα παντού, που δεν μου ταιριάζει.
Συνεπώς, αν σας αρέσει – το πιάτο είναι καλό και άνθρωποι που εμπιστεύομαι το μουσικό τους γούστο το προτείνουν οπωσδήποτε στο μενού της χρονιάς. Ο κατάλογος είναι πλούσιος- ένα σωρό πράγματα να διαλέξεις. Ευτυχώς η γεύση δεν είναι μία.

No1 blogovision 2011

2011-12-20T18:40:00.000+02:00

And the winner is...Rome , Danger Mouse & Danile Luppi

Blogovision 2011 No2

2011-12-19T12:14:00.001+02:00

Blogovision 2011,No3

2011-12-18T11:28:00.001+02:00

No3 James Blake, James Blake

Blogovision 2011, No4

2011-12-17T13:30:00.000+02:00

No4 Nicolas Jaar, Space is only noise

Απίστευτα όμορφο και μοναδικά ευρηματικό. Το Space is only noise του Nicolas Jaar είναι μια φουτουριστική ,διαχρονική soul, με πολλά πρόσωπα. Κάθε περιγραφή ή προσδιορισμός το αδικεί. Είναι μουσική. Μια σούπερ-ηχητική περιπέτεια.

No5 Atmosphere, Family Sign
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-2011-no5.html

Blogovision 2011, No5

2011-12-16T12:53:00.000+02:00

No5 Atmosphere, Family Sign

Blogovision 2011 No6

2011-12-15T15:04:00.000+02:00

No6 Chris Isaak, Beyond the Sun

Το σωματίδιο higgs του rock’n’roll που έδωσε μάζα σε όλα τα άλλα σωματίδια και δημιούργησε το σύμπαν του - η Sun Records στο Μέμφις του Τενεσί – βρέθηκε τελευταία σε πάρα πολύ καλά χέρια. Ο Chris Isaak τραγουδάει Elvis, Johnny Cash, Carl Perkins, Jerry Lee Lewis και είναι μαγεία. Beyond The Sun, το Big bang –revisited. Και ο Chris ,θεός!

No7 Raphael Saadiq Stone Rollin’
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-2011-no7.html#!/2011/12/blogovision-2011-no7.html
No8 Okkervil River, I Am Very Far
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-2011-no8.html#!/2011/12/blogovision-2011-no8.html
No9 Classified, Handshakes & Middle Fingers
http://www.mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-no9.html
No10 Wilco, The Whole Love
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-2011-no10.html#!/2011/12/blogovision-2011-no10.html
Νο11 Drake, Take Care
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no11.html
No12 Frank Ocean, Nostalgia, ULTRA
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no12.html
Νο13 David Lynch, Crazy Clown Time
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision2011-no13.html#!/2011/12/blogovision2011-no13.html
No14 Τhe Elected , Bury Me In My Rings
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/best-of-2011-no14.html
Νο15 Τhe Rapture, In The Grace of your love
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no15.html#!/2011/12/best-of-2011-no15.html
No16 Washed Out, Within and Without
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no16.html
No17 Paul Simon, Beautiful or so What
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no17.html#!/2011/12/best-of-2011-no17.html
No18 Bad Meets Evil, Hell The Sequel
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no-18.html#!/2011/12/blogovision-no-18.html
No19 Ry Cooder, Pull Up Some Dust and Sit Down
http://www.mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-no19.html
No20 Tom Waits, Bad as Me
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-top-20-best-albums.html

Blogovision 2011 no7

2011-12-14T13:48:00.000+02:00

No7 Raphael Saadiq Stone Rollin’

Θυμάμαι τέτοιες μέρες μικρή που στολίζαμε το δέντρο στο σαλόνι, που ήταν βορινό και έκανε λίγο κρύο αλλά ανάβαμε τη σόμπα, ένα όμορφο, πλούσιο, παχύ δέντρο που είχε φέρει ο Νόνος από την Ιταλία, και μέσα σε μια άσπρη κούτα φυλάγαμε τα στολίδια, και ήμουν πολύ περήφανη γι’ αυτά. Πιο πολύ από όλα, καμάρωνα για τη φάτνη , γιατί στ΄ αλήθεια είναι η καλύτερη φάτνη που έχω δει ποτέ – ως σήμερα. Σε αυτό δέστε σαν κορδέλα αμπαλάζ τη vintage soul του Raphael Saadiq και όλο το Stone Rollin’ είναι το δώρο στα αυτιά μας.

No8 Okkervil River, I Am Very Far
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-2011-no8.html#!/2011/12/blogovision-2011-no8.html
No9 Classified, Handshakes & Middle Fingers

http://www.mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-no9.html
No10 Wilco, The Whole Love
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-2011-no10.html#!/2011/12/blogovision-2011-no10.html
Νο11 Drake, Take Care
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no11.html
No12 Frank Ocean, Nostalgia, ULTRA
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no12.html
Νο13 David Lynch, Crazy Clown Time
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision2011-no13.html#!/2011/12/blogovision2011-no13.html
No14 Τhe Elected , Bury Me In My Rings
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/best-of-2011-no14.html
Νο15 Τhe Rapture, In The Grace of your love
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no15.html#!/2011/12/best-of-2011-no15.html
No16 Washed Out, Within and Without
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no16.html
No17 Paul Simon, Beautiful or so What
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no17.html#!/2011/12/best-of-2011-no17.html
No18 Bad Meets Evil, Hell The Sequel
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no-18.html#!/2011/12/blogovision-no-18.html
No19 Ry Cooder, Pull Up Some Dust and Sit Down
http://www.mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-no19.html
No20 Tom Waits, Bad as Me
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-top-20-best-albums.html

Blogovision 2011, No8

2011-12-13T14:03:00.000+02:00

No8 Okkervil River, I Am Very Far

Τόσο μακριά, τόσο κοντά , όπως θα λέγαμε αν είμαστε λογοτεχνικό περιοδικό που χαϊδεύει την ποίηση. Αλλά επειδή δεν μας είμαστε τέτοιοι τύποι- λέω απλά ότι η μπάντα του Will Sheff, με γοήτευσε, με κέρδισε , με κράτησε, με ξαναέφερε πίσω να ξανακούσω το I Am Very Far, το οποίο θέλω να μοιραστώ με αληθινούς music lovers. Έτσι ακριβώς.

No9 Classified, Handshakes & Middle Fingers

http://www.mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-no9.html
No10 Wilco, The Whole Love
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-2011-no10.html#!/2011/12/blogovision-2011-no10.html
Νο11 Drake, Take Care
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no11.html
No12 Frank Ocean, Nostalgia, ULTRA
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no12.html
Νο13 David Lynch, Crazy Clown Time
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision2011-no13.html#!/2011/12/blogovision2011-no13.html
No14 Τhe Elected , Bury Me In My Rings
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/best-of-2011-no14.html
Νο15 Τhe Rapture, In The Grace of your love
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no15.html#!/2011/12/best-of-2011-no15.html
No16 Washed Out, Within and Without
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no16.html
No17 Paul Simon, Beautiful or so What
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no17.html#!/2011/12/best-of-2011-no17.html
No18 Bad Meets Evil, Hell The Sequel
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no-18.html#!/2011/12/blogovision-no-18.html
No19 Ry Cooder, Pull Up Some Dust and Sit Down
http://www.mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-no19.html
No20 Tom Waits, Bad as Me
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-top-20-best-albums.html

Last Night with Adam Cohen

2011-12-12T13:46:00.000+02:00

Έπαιξε σαν να μην ήθελε κανείς να φύγει και να μην έχει περάσει καλά. ΄Έπαιξε για τους φίλους του που είχαν έρθει εκεί αλλά και τους φίλους που έκανε εκεί, στο Barouge χτες, Κυριακή βράδυ – μια «ψύχρα» μια ερημιά στην Πειραιώς δεν τη φαντάζεσαι. Ήταν γοητευτικός, λαλίστατος και σόουμαν- καμία σχέση με εσωστρεφή τροβαδούρο, αλλά καμία λέμε.
Έρεε άφθονη η patron. Και ο Adam τραγούδησε ως και George Michael και είπε και κάμποσες ιστορίες , πολλές από αυτές για την Ύδρα- είχε κατέβει η μισή Ύδρα στο Ρουφ (μετά πήγαν όλη η παρέα μαζί για φαγητό).
-Αs you probably know, είπε ο Άνταμ, I am the son of a famous Canadian artist, Celine Dion …. And I will play for you one the songs..
Με την πολύ ωραία ζωγραφιστή κιθάρα του –δίπλα στους μουσικούς του, τη Μάι Μπλούμφιλντ με τα απαλά χέρια τον «Ασιάτη Τζόνι Κας» ,έπαιξε και το Marianne που ο Leonard είχε γράψει στην Ύδρα.

Στο τέλος, όταν και την τελευταία σταγόνα patron ήπιε ένας από τους φαν που έσπευσε την κατάλληλη ώρα, ο Αdam πήρε μια κούτα CD, και τη μοίρασε στον κόσμο. Εσείς που δεν ήσασταν εκεί (ή ήσασταν κοντά, απέναντι στο Villa), να έχετε υπόψη – και το έχει πει και ο Leonard ασχέτως που είναι ο πατέρας- πως τo Like a Man έχει εξαιρετικά τραγούδια, σαν το What Other Guy και μην το χάσετε ( πάρτε εδώ μια γεύση http://www.adamcohen.com/)
Το καλοκαίρι- το είπε κιόλας ο Adam- θα μας ξανάρθει, σταθερά κάθε χρόνο στο νησί ,αλλά με την ευκαιρία , και ας το έχει υπόψη ο Yannis μήπως κανονίσουμε και κανένα live by the beach. Πολύ ωραία θα είναι.
Πριν από λίγες ημέρες είχα μιλήσει με τον Adam στο τηλέφωνο για μια συνέντευξη στα NEA. Όποιος θέλει, μπορεί να τη διαβάσει εδώ: http://www.tanea.gr/politismos/article/?aid=4678958

Blogovision 2011 No9

2011-12-12T12:28:00.000+02:00

No9 Classified, Handshakes & Middle Fingers

…Ή, πώς να κάνεις μια άψογη παραγωγή χωρίς να φωνάζεις «ακούστε μια άψογη παραγωγή», αλλά να ξεδιπλώνεις το περιεχόμενο, με εύστοχο στίχο, αλλάζοντας στιλ με ουσία ως την τελική ευθυγράμμιση και την πλήρη παράδοση μας στο σύνολο των μερών. Ο Καναδός ράπερ Classified διαπρέπει. Και εγώ όλο αυτό το χάρηκα πολύ.

No10 Wilco, The Whole Love
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-2011-no10.html#!/2011/12/blogovision-2011-no10.html
Νο11 Drake, Take Care
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no11.html
No12 Frank Ocean, Nostalgia, ULTRA
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no12.html
Νο13 David Lynch, Crazy Clown Time
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision2011-no13.html#!/2011/12/blogovision2011-no13.html
No14 Τhe Elected , Bury Me In My Rings
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/best-of-2011-no14.html
Νο15 Τhe Rapture, In The Grace of your love
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no15.html#!/2011/12/best-of-2011-no15.html
No16 Washed Out, Within and Without
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no16.html
No17 Paul Simon, Beautiful or so What
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no17.html#!/2011/12/best-of-2011-no17.html
No18 Bad Meets Evil, Hell The Sequel
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no-18.html#!/2011/12/blogovision-no-18.html
No19 Ry Cooder, Pull Up Some Dust and Sit Down
http://www.mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-no19.html
No20 Tom Waits, Bad as Me
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-top-20-best-albums.html

Blogovision 2011, No10

2011-12-11T12:16:00.000+02:00

No10 Wilco, The Whole Love

Και να 'μαστε με δέκα και καλό!

Oι Wilco στα καλύτερά τους έρχονται να επιβεβαιώσουν (ακόμη μια φορά) πως όταν έχεις τραγούδια και συνθέσεις, οι ετικέτες, τα πολλά φρου-φρου (όχι απαραίτητα και τα αρώματα) πάνε περίπατο, για να μην πω που πάνε αλλού και μην τα περιμένετε για φαγητό, θα αργήσουν. Jeff Tweedy, you are one in a million. Love, love, love.

Blogovision No11

2011-12-10T11:29:00.000+02:00

Νο11 Drake, Take Care

Μόνο και μόνο για το οκτάλεπτο μεθυσμένο Marvin's Room κερδίζει άνετα θέση στα καλύτερα της χρονιάς. Το θέμα είναι πως γύρω απο αυτό, στήνεται και ένα άλμπουμ που όχι μόνο βγάζει το hip hop απο τη δύσκολη θέση που συχνά φέρνει τον εαυτό του, αλλά το συνδέει στην πρίζα της soul ,της καρδιάς, του Marvin, με τεχνικές του παρόντος και νοσταλγία μηδέν.
Ο Καναδός νοιάζεται για μας. Μην ξεχνάτε- το προηγούμενο άλμπουμ είχε τίτλο Thank Me Later- μήπως τώρα είναι μια καλή ώρα;

No12 Frank Ocean, Nostalgia, ULTRA
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no12.html
Νο13 David Lynch, Crazy Clown Time
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision2011-no13.html#!/2011/12/blogovision2011-no13.html
No14 Τhe Elected , Bury Me In My Rings
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/best-of-2011-no14.html
Νο15 Τhe Rapture, In The Grace of your love
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no15.html#!/2011/12/best-of-2011-no15.html
No16 Washed Out, Within and Without
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no16.html
No17 Paul Simon, Beautiful or so What
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no17.html#!/2011/12/best-of-2011-no17.html
No18 Bad Meets Evil, Hell The Sequel
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no-18.html#!/2011/12/blogovision-no-18.html
No19 Ry Cooder, Pull Up Some Dust and Sit Down
http://www.mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-no19.html
No20 Tom Waits, Bad as Me
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-top-20-best-albums.html

Blogovision No12

2011-12-09T12:55:00.000+02:00

No12 Frank Ocean, Nostalgia, ULTRA

Έχω πειστεί ότι μπορεί να πάρει τον τηλεφωνικό κατάλογο και να κάνει καντάδα, με γλυκά beats, σκοτεινή soul, πικρή σοκολάτα σαν ραπερ-Σινάτρα. Ο Frank Ocean – ένας Odd Future- από τη Νέα Ορλεάνη. Από το mixtape έκανε τη διαφορά και με το εξώφυλλο πήρε όλα τα λεφτά.

Νο13 David Lynch, Crazy Clown Time
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision2011-no13.html#!/2011/12/blogovision2011-no13.html

No14 Τhe Elected , Bury Me In My Rings
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/best-of-2011-no14.html

Νο15 Τhe Rapture, In The Grace of your love
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no15.html#!/2011/12/best-of-2011-no15.html

No16 Washed Out, Within and Without
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no16.html

No17 Paul Simon, Beautiful or so What
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no17.html#!/2011/12/best-of-2011-no17.html

No18 Bad Meets Evil, Hell The Sequel
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no-18.html#!/2011/12/blogovision-no-18.html

No19 Ry Cooder, Pull Up Some Dust and Sit Down
http://www.mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-no19.html

No20 Tom Waits, Bad as Me
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-top-20-best-albums.html

Blogovision2011 No13

2011-12-08T12:53:00.001+02:00

Νο13 David Lynch, Crazy Clown Time

Δεν ξέρω τι κάνει, τι κουμπιά πατάει, τι μαντζούνια ανακατεύει αλλά ξαφνικά ο κόσμος έτσι όπως τον ξέρουμε σκοτεινιάζει και βγαίνει στη θέση του ένας άλλος περίεργα φωτισμένος.

Όπως στις ταινίες και στη μουσική ο David Lynch, μυστήριος, γοητευτικός με εμμονές στους ήχους, blues-σαύρες που ξετρυπώνουν από παντού, echo άγνωστης προέλευσης και ηλεκτρονική ποπ για prime time. Αν μια φορά πήγες εκεί, δεν υπάρχει περίπτωση, τα βήματα σου θα σε οδηγήσουν ξανά στο ίδιο μέρος. Τα σέβη μου.

No14 Τhe Elected , Bury Me In My Rings
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/best-of-2011-no14.html

Νο15 Τhe Rapture, In The Grace of your love
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no15.html#!/2011/12/best-of-2011-no15.html

No16 Washed Out, Within and Without
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no16.html

No17 Paul Simon, Beautiful or so What
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no17.html#!/2011/12/best-of-2011-no17.html

No18 Bad Meets Evil, Hell The Sequel
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no-18.html#!/2011/12/blogovision-no-18.html

No19 Ry Cooder, Pull Up Some Dust and Sit Down
http://www.mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-no19.html

No20 Tom Waits, Bad as Me
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-top-20-best-albums.html

Best of 2011, No14

2011-12-07T14:56:00.000+02:00

Τhe Elected , Bury Me In My Rings

Η «ηλιόλουστη ποπ» αντέχει και στις συννεφιασμένες, δύσκολες, στενές μέρες. Είναι καταφύγιο, δύναμη, βιταμίνη –δια χειρός Blake Sennett ( πρώην μέλους των

καλιφορνέζικων Rilo Kiley που έκαναν τις δισκοθήκες μας πιο όμορφες) , που ως
The Elected τώρα, επαναφόρτισε την έμπνευση και - ιδού η απόδειξη για το πως η pop ευημερεί χωρίς ακριβά «λιπάσματα».

Νο15 Τhe Rapture, In The Grace of your love
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no15.html#!/2011/12/best-of-2011-no15.html

No16 Washed Out, Within and Without

http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no16.html

No17 Paul Simon, Beautiful or so What
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no17.html#!/2011/12/best-of-2011-no17.html

No18 Bad Meets Evil, Hell The Sequel
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no-18.html#!/2011/12/blogovision-no-18.html

No19 Ry Cooder, Pull Up Some Dust and Sit Down
http://www.mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-no19.html

No20 Tom Waits, Bad as Me
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-top-20-best-albums.html

Best of 2011, No15

2011-12-06T09:44:00.001+02:00

The Rapture, In The Grace of your love

Τα νεά της disco (punk) εδώ με electro, jazz ως και cumbia εκδρομές . Το Μπρούκλιν αντεπιτίθεται και οι Rapture δικαίως αναδεικνύονται οι στρατηγοί. Αν σε πήραν μια φορά από το χέρι από όπου καθόσουν και σε έφεραν στο dancefloor μερικά χρόνια πριν, τώρα έχουν φέρει το dancefloor στα πόδια σου (αλλά και παντού γύρω, αν ρίξεις μια ματιά), με πολλή αγάπη και συναίσθημα. Και ήχο γεμάτο, χορταστικό με αντανακλαστικά και εκπλήξεις. Ωραία μπάντα αυτά τα παιδιά.

No16 Washed Out, Within and Without
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no16.html

No17 Paul Simon, Beautiful or so What
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no17.html#!/2011/12/best-of-2011-no17.html

No18 Bad Meets Evil, Hell The Sequel
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no-18.html#!/2011/12/blogovision-no-18.html

No19 Ry Cooder, Pull Up Some Dust and Sit Down
http://www.mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-no19.html

No20 Tom Waits, Bad as Me
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-top-20-best-albums.html

Amy‘s look & treasures

2011-12-05T20:12:00.002+02:00

Απαλό ροζ και μαύρο, cadillacs και 50ς γυαλιά, juke boxes, μενού από diners και 45άρα με soul, gospel και rock’n roll, ό,τι αγαπούσε η Amy, η Fred Perry το κάνει μόδα, και κυκλοφορεί μερικά κομμάτια από τη συλλογή για την άνοιξη, τώρα που βγήκε μόλις και το άλμπουμ Lioness: Hidden Treasures, με ηχογραφήσεις που έκανε και δεν είχαμε ακούσε αν και ποτέ, κανένα τραγούδι, δεν το έλεγε με τον ίδιο τρόπο.

Best of 2011, No 16

2011-12-05T12:38:00.002+02:00

Washed Out - Within and Without

Είναι –κατά εκεί που παραπέμπει ο τίτλος- σα να είσαι κάπου που είναι μέσα και έξω ταυτόχρονα, σαν να φυσάει και να κάνει ρεύμα, σα να κάνει ζέστη και κρύο μαζί, σα να είναι όλα τα παράθυρα ανοιχτά.

Αλλά στ΄ αλήθεια δεν έχει σημασία, αφού κρατάει τα σχοινιά ο Washed Out (Ernest Greene) και πάει πρίμα με συνθετικά πανιά, αρμονικά beats, και ονειρικά drive through σε ένα υπέροχα απόκοσμο τόπο- δίπλα δηλαδή.
Ή μπορεί αυτά που λέω να είναι η ιδέα μου, επειδή όλο αυτό μ' αρέσει.

No17 Paul Simon, Beautiful or so What
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/best-of-2011-no17.html#!/2011/12/best-of-2011-no17.html

No18 Bad Meets Evil, Hell The Sequel
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no-18.html#!/2011/12/blogovision-no-18.html

No19 Ry Cooder, Pull Up Some Dust and Sit Down
http://www.mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-no19.html

No20 Tom Waits, Bad as Me
http://mariamarkouli.blogspot.com/#!/2011/12/blogovision-2011-top-20-best-albums.html

Best of 2011, No 17

2011-12-04T12:27:00.001+02:00

Paul Simon, Beautiful or so what

To πιο beautiful album του Paul Simon εδώ και καιρό. Πλησιάζει τα 70 και φτιάχνει την πιο ανάλαφρη , λεπτοδουλέμενη, αναζωγονητική ποπ. Άλυτα μυστήρια της ζωής, σαν μικρές γευστικές μπουκιές . Υπάρχει μετά θάνατο ζωή; Είναι κάποιος εκεί πάνω να μας περιμένει; Τι χρειάζεται για να περάσεις καλά στην αιωνιότητα; Ο Paul Simon σου δίνει τα τραγούδια.

Νο18:Bad meets Evil, Hell- The Sequel

http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-no-18.html

Νο 19: Ry Cooder,Pull Up Some Dust and Sit Down

http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-2011-no19.html

No20:Tom Waits, Bad As Me

http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-2011-top-20-best-albums.html

Blogovision No 18

2011-12-03T16:29:00.001+02:00

Bad Meets Evil - Hell: The Sequel

- Ακούω, λοιπόν
-Κι εγω εξηγούμαι:

Στο φετινό πρότζετ του Εminem , ‘ Bad Meets Evil’ ,καταλαβαίνεις ένα βασικό ακόμη, σκοπό του. Να θυμίζει –επειδή άνθρωποι είμαστε και ξεχνάμε- πως οι ρίζες του είναι στις σκοτεινές συνοικίες του Ντιτρόιτ, όπου άγρια πλάσματα κυκλοφορούν και φαντάσματα έχουν αφήσει δουλειές στη μέση. Για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, ο «Κακός» και ο «Διάβολος » δεν είναι οι δυο όψεις του Eminem , αλλά το σχήμα- συνεργασία του τον Royce da 5’9’’, και Hell :The Sequel , το έργο.

Από το Recovery ,της επίσημης επιστροφής του στην πρώτη γραμμή, περνάει τώρα στα ενδότερα, όπου κρύβει ακόμη πιο κοφτερές ρίμες. Ττο φωτεινό Lighters (ο Bruno Mars τραγουδάει )   έχει την γλώσσα που μιλάει τώρα το ραπ- «ηλεκτρονική» -με ποπ τεχνικολόρ φαντασία και Star Wars εφέ, έστω και αν ακούγεται σαν να ανήκει σε άλλο άλμπουμ.
Μετά, αρχίζει η κόλαση. Καμπάνες χτυπάνε , κάτι καίγεται, ο άνθρωπός μας ο Eminem μαίνεται σαν καταιγίδα. «Welcome to Hell» και κανείς δεν φαίνεται πως μπορεί να τον σταματήσει. Ο Royce είναι με το μέρος του και ο Tσακ Νόρις, αρκετά έξυπνος για να το προσπαθήσει καν. Οι στίχοι πέφτουν χαλάζι σε speed έκδοση , ενώ η δράση συνεχίζει με πειραγμένο funk, στροφή προς στα 70ς και επιστροφή στο μέλλον όπου MCs σαν και του λόγου του έχουν ξεπεράσει με άνεση την ταχύτητα του φωτός.     Στο εκρηκτικό Loud Noises ρόλο βασικό παίζουν οι Slaughterhouse (της δικής του Shaddy Records),ενώ εσύ έχεις την αίσθηση πως τόσο ο bad, όσο και ο evil συνάντησαν τον Eminem και έγιναν κολλητάρια. Καμμία αντίρρηση;
-Συχαίνομαι όταν το λέω, αλλά, όχι, καμμία αντίρρηση.

Νο 19:  Ry Cooder, Pull Up Some Dust and Sit Down http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-2011-no19.html
No20: Tom Waits, Bad As Me
http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-2011-top-20-best-albums.html

Blogovision 2011- No19

2011-12-02T12:20:00.001+02:00

Νο 19: Ry Cooder “Pull Up Some Dust and Sit Down”

-Μάλιστα! Ακόμη ένας έφηβος στην παρέα.

-Δεν το’ ξερα να βάλω όριο ηλικίας στις μουσικές.

- Τι λέει ο φίλος από το L.A?

- Aυτό ακριβώς που θέλεις να ακούσεις. Αλλά με την καλύτερη μουσική.

- Τι να θέλω να ακούσω;

- Αυτό που μας συμβαίνει φίλε μου, που μας την έχουν πέσει οι τραπεζίτες :

“The bankers called a meeting to the White House they went one day/

They was going to call the President in a quite and sociable way/

The afternoon was sunny and the weather it was fine/

They counted out our money and no banker was left behind (από το No Banker Left Behind)

- Ry εναντίον τραπεζών;

- Αμέ. Και τον Jesse James κατεβάζει από τον παράδεισο για να αναλάβει τους λήσταρχους της Wall Street (κάντο δικό σου ) στο El Corrido de Jesse James. Bάλε σε όλο αυτό κιθάρες, μπάντζο, τρομπέτες, slide, ακορντεόν από τον Flaco και tex-mex, country-blues ,νοιώθω ήδη ότι το αδικώ σε αυτή τη θέση. Τα τραγούδια ένα κι ένα!

- Πες ένα.

- Λέω δυο (ακόμα): Christmas Time This Year και John Lee Hooker For President!

Νο20: Tom Waits “Bad As Me”

http://mariamarkouli.blogspot.com/2011/12/blogovision-2011-top-20-best-albums.html#!/2011/12/blogovision-2011-top-20-best-albums.html

Blogovision 2011 Top 20 best albums Countdown

2011-12-01T11:54:00.000+02:00

Today: No 20: Tom Waits “Bad As Me”

-Α,δεν αρχίσαμε καλά…
-Τι εννοείς;
-Ο Μεγάλος μπαίνει σε λίστες;
-Οπου θέλει μπαίνει ο Μεγάλος. Ο Μεγάλος είναι η λίστα.
- Και τι κάνει στο 20 του top twenty ;
-Αν το δεις ανάποδα είναι στην κορυφή. Για πάμε , λοιπόν. Από ΄δω και κάτω…
-Από ‘δω και πάνω, να λες.
- Όπως θέλεις πες το…
- Πες και τ΄ άλλο όμως.
- Ε, βέβαια. Καλό Μήνα!

(συνεχίζεται).

"Ταξιδεύοντας με τους Calexico..."

2011-11-29T19:44:00.004+02:00

http://www.jumpingfish.gr/music/albums/2536

http://www.youtube.com/watch?v=PQCb241eN5g

Πάρτε ανάσα και αρχίζουμε

2011-11-29T19:35:00.000+02:00

Εδώ είμαστε. Η στιγμή έφτασε – το blender συντονίζεται στη φετινή blogovision,όπου βρέχει λίστες και μουσικές και οι fellow bloggers δίνουν ονόματα, συμπάθειες και ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις.

Από αύριο 1^η Δεκεμβρίου και κάθε μέρα ως τις 20 του μήνα θα ανεβάζω από το 20 προς το 1, τα άλμπουμ που μ’ άρεσαν μέσα στη χρονιά (και χωρίς τίποτε να αποκλείει μια λίστα ακόμη από αυτά που ξέχασα, επανεκτίμησα, και ανακάλυψα μετά, γιατί –τι να κάνουμε; - πάντα έτσι συμβαίνει.)

Για να μπούμε σε αυτό το κλίμα –και να βγούμε από το άλλο κλίμα (το γνωστό) στέλνω καλά vibes με τον αγαπημένο Michael Buble, που για να το λέει κάτι ξέρει και φέτος Santa Claus is Coming to Town (μέχρι τώρα δεν έχει ακυρώσει).

Πάρτε ανάσα και πάμε.

http://www.youtube.com/watch?v=SnA52s7qceM&feature=player_embedded

What happens in Vegas, never stays is Vegas, so Viva Las Vegas…

2011-11-28T18:00:00.000+02:00

What happens in Vegas, never stays is Vegas, so Viva Las Vegas…

…But until I’ ll be there to check out by myself , here comes some dancefloor magic …

Yves Larock teams up with fellow producer Tony Sylla for Viva Las Vegas, paying homage to the King himself. And Elvis fires up clubs everywhere once again.

https://www.youtube.com/watch?v=8QfacT4-woc&feature=player_embedded

And yet… ‘What happens in Vegas’…stays on the dancefloor, as this is the track that Chuckie (feat. Gregor Salto) gave us, in a full Las Vegas mood.

https://www.youtube.com/watch?v=pasvhLZkWy8&feature=player_embedded

Enjoy!

Look, it's coming!

2011-11-26T10:37:00.001+02:00

They are not looking at the summer that is leaving, they are looking at the one that is coming.

Have a great weekend!

Chrysta Bell - This Train

2011-11-23T17:58:00.002+02:00

Η Chrysta Bell θα μπορούσε να ήταν η μοιραία γυναίκα που θα προκαλούσε την καταστροφή σε οποιαδήποτε ταινία- εκείνη που θα ανατρέψει τα πάντα και το στόρι θα πλεχτεί γύρω της και το μυστήριο θα μείνει άλυτο και σαγηνευτικό.

Όμως η Chrysta «φωνάζει» από μακριά πως ανήκει στο σύμπαν του David Lynch και ετοιμάζεται να παρκάρει έξω από το ξύλινο σπίτι που δεν πλησιάζει κανείς τη νύχτα. Είναι το στούντιο και όλοι δουλεύουν.

Η συνεργασία του Lynch (ως παραγωγός εδώ) με την Chrysta «γράφεται» σαν κάντρι τραγούδι μεσ’ την ομίχλη, που συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε η Julee Cruise με τον Angelo Badalamenti. Τα τραγούδια γίνονται ένα με την ιστορία που αφηγούνται, καθώς αυτή δεν είναι πια μόνο λόγια και μουσική ,αλλά κάτι ζωντανό, ατσάλινο και με ταραγμένο ψυχισμό.

Η φωνή της Βell ψαλιδίζει τις βελούδινες συνθέσεις, σαν το Real Love, ενώ όλο το This Train άλμπουμ έρχεται από τις κολασμένες γειτονιές των μπλουζ, που κάποια στιγμή γέννησαν και το ροκενρολ και συνεχίζουν να μεταλλάσσονται τεντώνοντας το σχοινί από τον Μάντι Γουότερς ως τους Black Keys.

Tέτοια ωραία πράγματα (όπως βλέπεις και εδώ: www.chrystabell.com)

Στο μεταξύ στη Χαβάη...

2011-11-22T15:56:00.000+02:00

Στο μεταξύ στη Χαβάη, η τοπική ομάδα εξακολουθεί να προηγείται με 5- 0

(αλλά ακούει και ωραία τραγούδια…)

http://www.jumpingfish.gr/culture/otherarts/2518

Love & fried eggs

2011-11-21T12:11:00.001+02:00

Good morning!

Start your day with a smile. Take it back from those who took it from you. Kick them in the ass. Tell them who they really are. Tell them they are bullshit. Don’t take them seriously at all. Laugh at their faces. Don’t believe what they say.Lies, that’ s what they say. Smile. Again and again.

Don’t let them spoil your day. Don’t let them even think they can. They are just stupid, arrogant, and even more stupid. You are not like them, because you never wanted to be.
You"re always welcome here.

Play your music loud. Eat your vegetables (as uncle Stevie says). Wear sunscreen (as Baz Luhrmann says). Have a healthy breakfast. Smile. Drink your orange juice. Enjoy your coffee. Have fun. Make your dreams true.

Best wishes to you,

Love,

Love & fried eggs.

Mariachi El Bronx - Only The Lonely

2011-11-19T11:04:00.001+02:00

Καλό Σαββατοκύριακο με Mariachi El Bronx - Only The Lonely

David Lynch - Crazy Clown Time

2011-11-18T13:43:00.000+02:00

Υπάρχει ένας αστικός μύθος που λέει πως όσες περισσότερες φορές δεις το Mulholland Drive του Ντέιβιντ Λιντς τόσο πιο πολύ το καταλαβαίνεις, ενώ όσο πιο πολλές φορές δεις τη Χαμένη Λεωφόρο του, τόσο πιο πολύ μπερδεύεσαι. Το αναλύει διεξοδικά στο βιβλίο του The Shape of Things To Come ο Greil Marcus, μελετητής του Lynch και άλλων φαινομένων της ποπ κουλτούρας.Ο ίδιος ο Lynch, κάπου στου δρόμου τα μισά , σκορπίζει κλειδιά για να μπορεί κανείς να ξεκλειδώσει τα μυστικά του, ή απλά να βρεθεί μπροστά σε μια ακόμη κλειδωμένη πόρτα.

Μην σας μπερδεύω.Ο Lynch είναι ανοιχτό βιβλίο, αν ακολουθήσεις τα μουσικά του ίχνη. Τα οποία από χτες που επίσημα κυκλοφόρησε το πρώτο –ολόδικό του- άλμπουμ , Crazy Clown Time, (έχουν προηγηθεί συνεργασίες με Danger Mouse και όχι μόνο) δεν είναι μόνο ίχνη, είναι φωτεινές πινακίδες , σαν αυτές που δείχνουν στους δρόμους πού μπορείς να σταματήσεις να φας κάτι και να πιεις καφέ.

Η Χαμένη Λεωφόρος, αν την ακολουθήσεις, βγάζει σε μουσικές , στο παράξενο και γοητευτικό κόσμο του David Lynch, εκεί που ο καφές είναι πάντα ζεστός και ένα κομμάτι κερασόπιτα σε περιμένει.

Σε περιμένει και ο ίδιος παίζοντας κιθάρα και τραγουδάει και δίνει έτσι μια συνέχεια στις παραδοξότητες που μας έχει συνηθίσει με σκοτεινά, αναδομημένα μπλουζ, εμβόλιμες παραμορφώσεις και μελωδικές μπαλάντες που βάζουν κόντρα σε ένα διάφανο θόρυβο, στον ίδιο κόσμο όπου κατοικούν οι αλλόκοτοι νάνοι, η γυναίκα με το κούτσουρο, ο agent Cooper, ωραίες υπάρξεις με μυστικά και τύποι με περίεργα χούγια.

Όλα αυτά μπερδεύονται σε ερωτικές ιστορίες,με wild at heart πρωταγωνιστές που έχουν κι αυτοί σαν άνθρωποι τα δικά τους ζόρια.

«Ψημένος» στις μουσικές του Badalamenti, ο Lynch βούτηξε στα βαθιά ,μαζί με τον Dean Harley, συνοδοιπόρο και δικό του άνθρωπο στο στούντιο. Οι δυο τους τρυπώνουν στα μπλουζ από μια μοντέρνα καταπακτή και αλλάζουν τους πόλους τους για να γίνουν ηλεκτρισμένα, βρώμικα και ψυχωτικά με τον σκηνοθέτη να τραγουδάει σαν τον Neil Young μέσα από ραδιοφωνικούς σταθμούς που πιάνουν και χάνουν το σήμα.

Στο Pinky’ s Dream συναντιέται με την Karen Ο - των Yeah Yeah Yeah – ενώ τα μπλουζ του Gary Clark Jr ηχούν συνειδητά , σαν αποθέματα βενζίνης για το δρόμο.

Πού, τελικά, είναι πιο κοντά το Crazy Clown Time, στο Μαλχόλαντ ή στη Λεωφόρο; Eίναι ολόκληρος ο Λιντς σε ένα άλμπουμ, όπου κανείς δεν ψάχνει για τα κλειδιά.

Μόνο τίτλοι

2011-11-17T18:54:00.001+02:00

Γιατί φεύγεις, δεν θα δεις την ταινία; ΄- Όχι , ήρθα μόνο για τους τίτλους.

Θα έστεκε θαυμάσια (αν δεν ήταν ταινία του Alfred Hitchcock, του Otto Preminger , του Stanley Kubrick , του Martin Scorsese ) γιατί τους τίτλους είχε κάνει ο Saul Bass. Εκείνους του Vertigo, του Phycho, Goodfellas ,του Anatomy of a murder και….και…

Ο Ian Albinson έφτιαξε αυτό το βιντεάκι με τις δουλειές του Saul Bass , ενώ μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο “Saul Bass, A Life in Film & Design” . Που αν κάθε μέρα ρίχνεις μια ματιά είναι σα να διώχνεις μια ασχήμια από αυτές που σα μύγες μας περιτριγυρίζουν. Πάμε, να δούμε : τίτλοι ταινίας (και πάμε και κανένα σινεμά ε; )

http://vimeo.com/31992143

Naked under the Sun

2011-11-16T14:02:00.000+02:00

We love The Νaked and Famous not only because they are naked, nor because they are famous (we don’t love so much famous people, except when they are famous spy people). And we don’t love The Naked and the Famous only because they are from New Zealand, which is a very good reason. But because they have great music, with a naked passion and lots of love (naked love). Here comes “The Sun” (from their album ‘Passive Me, Aggressive You”: http://vimeo.com/27790801

Love Me Tender

2011-11-15T14:29:00.000+02:00

Αν ήταν σήμερα το 1956, δεν θα είχαμε κανονίσει τίποτε άλλο για τo απόγευμα γιατί θα πηγαίναμε να δούμε το Love Me Tender, την πρώτη ταινία του Elvis. Θα είχαμε πάει από νωρίς να πιάσουμε θέση- τι γιατί; Γιατί , αλλιώς δεν λέει, είμαστε φαν του Elvis.

Είναι μια δραματική ταινία με θέμα τον Αμερικάνικο Εμφύλιο, και με κάμποσα τραγούδια ενδιάμεσα, αλλά ο Elvis, λυπάμαι που το λέω, σκοτώνεται στο τέλος. Στις δοκιμαστικές προβολές που έκαναν αυτό τσάκισε το κοινό, που δεν δεχόταν με τίποτε τέτοιο τέλος (πού πάς ρε σκηνοθέτη;) και ο Elvis επέστρεψε για να γυρίσει μια ακόμη σκηνή όπου βγαίνει και τραγουδάει- την οποία κόλλησαν μετά στο τέλος της ταινίας. Εντάξει; Χαμογελάμε όλοι;

Σήμερα, που δεν είναι το 1956,«μας τελειώνει» κάθε βράδυ στο Σκάι, ο κύριος Μπάμπης, γι΄αυτό να επιστρέψει αμέσως και να γυρίσει μια έξτρα σκηνή που θα λέει ένα τραγούδι και θα κολλάει στο τέλος των ειδήσεων. Love me Tender (you too Babis).

Ντιν- ντον ! The Black Bells - S/T

2011-11-14T16:19:00.000+02:00

Oι Black Bells,κορίτσια από το Τενεσί και καμάρια της Third ManRecords έχουν ήδη εκεί έξω να κυκλοφορεί το καινούργιο τους με τίτλο το όνομά τους. Ίσως θα σας άρεσε να ξέρετε πως βγαίνει και σε limited edition βινύλιο σε χρώμα πράσινο,σαν το αψέντι. Το βίντεο Lies το σκηνοθετεί ο JackWhite που είναι περήφανος για τα κορίτσια. Όπως και το blender που τις παρουσιάζει.
Yeah man!Third Man…

http://www.youtube.com/watch?v=XfdhawjgN-M&feature=player_embedded

ή εδώ

http://quietube2.com/v.php/http://www.youtube.com/watch?v=XfdhawjgN-M

California song

2011-11-14T16:10:00.000+02:00

Αν ακολουθήσεις τον Hedi Slimane και τον φωτογραφικό φακό του θα ακούσεις την Καλιφόρνια να τραγουδάει. Ούτε το Λονδίνο, ούτε τους πανκ-ρόκερς που ξέμειναν στο Κάμπντεν, ούτε τα εξουθενωμένα μοντέλα με τις τελευταίες τάσεις της μόδας πάνω τους.Αυτή τη φορά μόνο την Καλιφόρνια.

Το άσπρο- μαύρο στις εικόνες του θα έχει χρώματα στ’ αυτιά σου .Ο Γάλλος κυκλοφορεί σαν ποντικός,στη μόδα, την τέχνη, την μουσική και το σπίτι της Lady Gaga (δική του εικόνα το The Fame Monster) και ξεπροβάλει θριαμβευτής κάπου στην Καλιφόρνια όπου ευδοκιμούν κάκτοι και ροκ σταρς.

Η έκθεση με τις φωτογραφίες του και τίτλο California Song ως τις 22 Ιανουαρίου στο Museum of Contemporary Arts (στο Pacific Design Center) στο Λος Άντζελες. Αν χρειάζεστε δηλαδή κι άλλους λόγους για ταξίδι…

Κανένας για όλους και όλοι για κανέναν ή το άφτερ-σέιβ του πρωθυπουργού

2011-11-13T12:44:00.000+02:00

O κύριος πρωθυπουργός αφού ξυρίστηκε και έβαλε το αγαπημένο του αφτερ-σέιβ με άρωμα κέδρου, έριξε πάλι στον καθρέφτη μια τελευταία ματιά. Διάολε, πάλι αυτός που έβλεπε δεν του θύμιζε κανέναν. Ο κέδρος όμως μύριζε τόσο ωραία, που τον καθησύχσσε για λίγο.

Ποιος είναι ήταν στον καθρέφτη; Κανένας γνωστός; Κάποιος συγγενής ; Κάποια αντανάκλαση; Κανένας .

Λίγο αργότερα στο προσωπικό του γραφείο, ένοιωσε πιο άνετα ,μια και όλοι οι άλλοι όχι μόνο τον αναγνώριζαν αλλά και ήταν πρόθυμοι να συνεργαστούν μαζί του. Η γραμματέας του έφερε τον καφέ με δυο κουταλιές ζάχαρη όπως τον πίνει πάντα. Ο θυρωρός (διοριμένος από την παλιά κυβέρνηση) αστειεύτηκε, ρωτώντας τον –πώς πάει σήμερα, καλά; Ο κανένας που δεν του θύμιζε ο εαυτός του, ήταν τελικά ο σωστός άνθρωπος στην σωστή θέση . Ο κανένας ήταν αυτός που ήθελε ο κόσμος και που θα ψήφιζε στις εκλογές. Ο κανένας θα μάζευε τα σκουπίδια από τους δρόμους και θα υπέγραφε τις συμβάσεις. Κανένας για όλους και όλοι για κανέναν.

Όλα πραγματικά πήγαιναν θαυμάσια, ώσπου άρχισαν σιγά σιγά να καταφθάνουν στο γραφείο του οι άλλοι. Τους άλλους όμως τους αναγνώρισε, έναν προς έναν. Και τρόμαξε πολύ, τόσο πολύ που δεν ήξερε τι να κάνει. Τρομακτικά πρόσωπα ,με δυσοίωνες προθέσεις ζωγραφισμένες πάνω τους. Οι εφιαλτικοί άλλοι ήταν εκεί. Τι να κάνει;

Προς στιγμήν σκέφτηκε να τους ραντίσει με άφτερ-σέιβ κέδρου. Δεν μπορείς να τα περιμένεις όλα από αυτό, αλλά από κάπου πρέπει να αρχίσεις…

Ralph Myerz - Outrun

2011-11-11T20:18:00.000+02:00

Από τις σταθερές μας αγάπες ο Ralph Myerz, καταφέρνει με τις μουσικές του να σε οδηγεί σε ωραία μέρη, από αυτά που ρίχνεις πετραδάκια στη διαδρομή για να ξέρεις ξανά πού βρίσκονται. Ο Νορβηγός επιστρέφει με νέο έργο, το «Outrun», που κυκλοφορεί από τη δική μας Klik Records, μέσω Καλιφόρνιας, όπου ο Myerz εμπνεύστηκε ανακατεύοντας σινθεσάιζερ και καλό κρασί, νύχτες οδήγησης σε δρόμους κοντά στον ωκεανό με συναίσθημα και φουλ ντεπόζιτο.

Από το αποκαλυπτικό «Music & Me» ώς το βασικό για την πλοκή όλου του άλμπουμ «My Dream Queen», και μέσα από τις μεγάλες ηχητικές αποστάσεις που διανύει, δείχνει να νοιάζεται για εκείνους που είναι κοντά του ώστε να μοιραστούν την απόλαυση, να χαλαρώσουν, να ζήσουν εμπειρίες. Πώς; Με τη δεξιοτεχνία του στο να έχει αφομοιώσει τις επιρροές και γράφοντας το δικό του σενάριο (ξεκάθαρα στο «Something New») με πλούσια τα κάλλη της electronica , την dub-disco και τις μυρωδιές του hip-hop. Πάντα το πίστευα, πως η Δυτική Ακτή και η Ποσειδώνος ώς το Σούνιο μοιράζονται πολλά κοινά (δημοσιεύτηκε στα Νέα 26/ 10) . Follow with your heart

Barry Adamson - back in action !

2011-11-10T12:33:00.003+02:00

You can head over to Barry's official site to check out the new video and grab the free MP3, or head to YouTube to grab the embed code for the video. He is giving us the first taste with “Destination”, a roaring garage anthem for the road with jet-fuel energ.He will unleash his next album in late January 2012.He has made an album that touches on the sonic stepping stones he's used year by year to pave his way to the present. Well done Barry ! (as always)

Lana Del Ray : The girl from Sunset Blvd

2011-11-09T21:48:00.000+02:00

Μοιάζει σαν να έρχεται από ταινίες παλιές Χολιγουντιανού glamour . Από τα 50’s και τα 60’s που οι παραγωγοί του σινεμά αναζητούσαν μοιραίες ξανθιές με σεξ-απίλ για να γίνουν οι σταρ της επόμενης μέρας. Eίναι να σαν βγήκε από μυθιστόρημα του James Elroy και στο πέρασμα της σηκώνει σκόνη από υποψίες.

Αν η Lana Del Ray ήταν μόνο αυτά , go and read a book instead.

Instead, she’ s got the voice , she’ s got songs. She’ s got flowers on her head. Kαι ανοίγει παρτίδες στο youtube, σαν μια (όπως λέει) gangsta Nancy Sinatra.

Το vintage κύμα έχει ακόμη ωραία πράγματα να φέρει, ανοίγοντας δίοδο εκεί που η μουσική χτυπάει τοίχο. Mυρωδιές και γεύσεις και κυρίως το πριν και το μετά, με οποιαδήποτε σειρά.

Σε μια τέτοια στιγμή, η Del Ray κάνει στροφή από τη λεωφόρο των τσακισμένων ονείρων με τραγούδια που γράφει και βίντεο που γυρίζει η ίδια με την κάμερα στο χέρι , τα μανίκια ψηλά και την «κάντο-μόνη σου» της νέας εποχής νοοτροπία. Μπράβο στο κορίτσι. Στην Stranger Records όπου βγαίνει το Video Games/ Blue Jeans τρέχουν να προλάβουν τη ζήτηση. Εκεί που οργανώνεις τακτικές προώθησης και μαζεύεις ιδέες για την επόμενη κίνηση , το σύμπαν παίρνει πρωτοβουλία προς την κατεύθυνση που θέλεις. Μερικές φορές, όχι πάντα.

Μάλωσε στο Lake Placid της Νέας Υόρκης, και από νωρίς κόλλησε με τη μουσική. Κυκλοφόρησε άλμπουμ σαν Lizzy Grant, χωρίς να αφήσει όμως πολλά ίχνη. Τίποτε δεν άλλαξε,λέει. Εκείνη απλά συνεχίζει με τη μουσική της- με τη διαφορά πως τώρα την ακούει ο κόσμος. «Παίζει» και να έχει βάλει το χεράκι του ο Elvis από ψηλά. Γιατί η Del Ray δηλώνει φανατική θαυμάστρια.

It’ s make believe, but you’ d better believe it.

http://lanadelrey.com/

Beck's Bakery

2011-11-07T16:05:00.001+02:00

He is the man who makes the most delicious music cookies.

And there’s always something in the oven.Smells, delicacies and music,you’d love a bite.

Next nutritious bread, in a while, as a producer- the compilation for Philip Glass 75 year birthday , with people like Tim Hecker, Memory Tapes, Cornelius, Amon Tobin.We have to wait till January 31, when the man has his birthday.I think we can.

“Hot” and tasty, in the meantime by the baker himself the new Charlotte Gainsbourg “Terrible Angels”. Just out of the oven.

From his collaboration, with Charlotte, the song Vanities has been included in a short film of Nick Knight, where fashion meets music and together they dance. I know, I love it too. See it here:

http://showstudio.com/project/dynamic_blooms#fashion_film

Coldplay - Μylo Xyloto

2011-11-07T15:59:00.000+02:00

Or … Ένα mylo (xyloto) την ημέρα το γιατρό δεν κάνει πέρα.

Aν κάναμε βόλτες σε ανθισμένους κήπους, αν δεν ανησυχούσαμε για αύριο, για το πώς θα τη βγάλουμε καθαρή, για το αν υπάρχει κάτι στην τσέπη εκτός από τις κλωστές που ξηλώθηκαν- (και αν δεν υπήρχαν σε αυτό τον κόσμο οι U2) ίσως θα είχε ένα νόημα να είναι σούπερ-γκρουπ οι Coldplay. Αλλά και το νόημα , σχετικό πράγμα είναι.

Όπως είχε διαρρεύσει- πριν κυκλοφορήσει το «Μylo Xyloto» καινούργιο άλμπουμ της μπάντας – οι Coldplay είχαν σκοπό (και εργάζονταν γι΄ αυτόν) να βγάλουν ένα πιο ‘γυμνό’, λιγότερο ‘επικό’ ,πιο …small is beautiful άλμπουμ. Καλό αυτό, θα πεις. Μάλλον –λέω. Τα μελοδραματικά big νανουρίσματα δεν έχουν πια τόπο να σταθούν.

Αυτή ήταν η πρόθεση ,αλλιώς προέκυψε το έργο. Ο ήχος πάλι φουσκωμένος σαν παγόνι . Οι μελωδίες φορτωμένες (και όχι κολακευτικά) , άλλα λόγια (γενικά) να αγαπιόμαστε και το φάντασμα των U2 να ξεκαρδίζεται σαν να έχει κατεβάσει καμιά δωδεκαριά Γκίνες και έχει έρθει στο μεγάλο κέφι.

Μην βιαστείτε. Υπάρχουν καλά κομμάτια -Το Hurts Like Heaven, ένα από αυτά- είναι ‘΄ζωντανό’, αναπνέει , έχει αντανακλαστικά. Σε «πιάνει». Ένα άλλο ,το Princess Of China” αυτό που ενώνει το γκρουπ του Κρις Μάρτιν με την Ριάνα , η οποία εξελίσσεται σε χαρτί- μπαλαντέρ στο ποπ παιχνίδι . Έχει γνωριμίες παντού ,έχει και φωτογένεια. Και το Princess έχει χάρη.
Από την άλλη, σκόρπια «σύνθια» και new wave κόλπα και ένα κουρασμένο vibe πάνε κι έρχονται ανώφελα , πλην όμως άψογα τεχνικά (αν και δεν ξέρω πια τι στ΄ αλήθεια σημαίνει το όνομα του Μπράιαν Ίνο στην παραγωγή- άλλος μπαλαντέρ αυτός ή ένας ακόμη U2 κρίκος?)

Για κάποιους μυστήριους όμως λόγους – ίσως και Χολιγουντιανής υφής / ροκ κομψότης , ροκ/σταρ ζεύγος Μάρτιν- Πάλτροου- οι Coldplay ξεχύνονται παντού σε ποτάμια, απλώνονται σε γαλαξίες, εκτοξεύονται στο Διάστημα της φήμης , σαν ένας εκνευριστικός ροκ λόξιγκας με fade-out για ηχητικό εφέ. Σούπερ γκρουπ του ροκ ,δηλαδή, σε κρίση. Ή ίσως ,,,απλά στον κόσμο του.

Ο καλός, ο κακός και ο διάβολος

2011-11-04T22:52:00.000+02:00

Η πρόσκληση ήταν για ένα «πριβέ» πάρτι για την κυκλοφορία του καινούργιου άλμπουμ του Τομ Γουέιτς «Bad as me», που είναι το 20ό του και το πρώτο μέσα σε επτά χρόνια - ίσως και οκτώ.

Το ραντεβού ιντερνετικό, ο οικοδεσπότης περιμένει στο γραφείο του, ανάμεσα σε ηχεία που έχουν ξεκινήσει να παίζουν το «Bad as me», από τις δονήσεις του οποίου «χορεύει» η καρέκλα και το τρίποδο τραπεζάκι δίπλα. Πάνω σε αυτό ένα μαύρο τηλέφωνο παλιάς εποχής, από αυτά που χτυπάνε όλη την ώρα στο «Mad Men». Χτυπάει και αυτό και ο Γουέιτς το σηκώνει.

Κάποιος είναι, κάτι του λέει, εμείς ακούμε κομματιαστά τα κομμάτια του «Bad as me», «οκέι, κατάλαβα», λέει ο Γουέιτς και κλείνει τη μουσική. Κλείνει και το τηλέφωνο.

Αναστενάζει. Και μας κοιτάει στα μάτια. Λοιπόν - λέει - έχουμε ένα θέμα εδώ. Συγγνώμη, αλλά έπρεπε να το κόψω. Σταματάει η μουσική.

Οι καλεσμένοι - όλοι εμείς, ο καθένας στην οθόνη του - παρακολουθούμε με απορία, αλλά και αγαλλίαση, αφού ο «δικός» μας εξακολουθεί να είναι «δικός» μας κι ας κόβει στη μέση την ακρόαση - μπαμ και κάτω - αν έχεις απορία δες εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=qeTja7JXK9A

Και συνεχίζει: «Προφανώς στο Ιντερνετ δεν υπάρχει τίποτε "πριβέ". Εδώ που είμαστε λοιπόν, τούτο εδώ μπορεί να φτάσει παντού (απλώνει τα χέρια του για να δείξει το παντού) οπότε μια πρώτη πριβέ για σας, για μένα, δεν υπάρχει, έτσι... έτσι πρέπει να τα σταματήσω όλα τώρα». Νέος αναστεναγμός. Και μετά λέει αυτό για τα γενέθλια. «Πες (λέει) ότι έρχομαι εγώ στα γενέθλιά σας νωρίς και τρώω την τούρτα και ανοίγω τα δώρα - θα σας αρέσει αυτό; Ε; Οχι;». Οχι και τέρμα το πάρτι. Τέλειωσε; Κάθε άλλο, μόλις αρχίζει. Ενώ αφήνουμε τον Γουέιτς να δίνει «γεύση» του άλμπουμ βάζοντάς το να παίζει σε ένα παλιό αμάξι και αφήνοντας έναν έναν τους καλεσμένους να μπαίνουν και να ακούν, όλα αρχίζουν.

Από το «Bad as me» - που βγήκε μόλις από τη ζελατίνα και λίγο πριν από το στούντιο του Γουέιτς, αυτό που έχει βαφτίσει «Λαγοπόδαρο» για καλή τύχη - ξεπηδούν διάβολοι, τρίβολοι, τζίνια, και σαλτιμπάγκοι και χορεύουν στα τύμπανα του κατεργάρη Τομ. Σιγά μην τους έκανε το χατίρι να σωπάσει. Στην αναμπουμπούλα, που λένε, ο λύκος χαίρεται.

Αλλά εδώ η αλεπού ο Γουέιτς, με έναν ελιγμό εντελώς δικό του, περνάει από τον σκόπελο του ότι τίποτε καινούργιο δεν ανακαλύπτει, και κάνει τα μάγια του.

Με τα χάλκινα και τα κρουστά και τους βρυχηθμούς της Αποκάλυψης χλιμιντρίζει χορεύοντας γύρω από τις φωτιές. Πόσο μας είχε λείψει!

Ο άλλος «τρελός του χωριού» (λέμε τώρα), ο Κιθ Ρίτσαρντς, αποδέχεται την πρόσκληση και συντροφικά παρεμβαίνει. Ο Γουέιτς, με την ευκαιρία, τιμά τα είδωλά του, Τζέιμς Μπράουν, Πέγκι Λι, Χάουλιν Γουλφ, Μάρβιν Γκέι και Πρινς, γρυλίζοντας με φάνκι ενθουσιασμό και εκ βαθέων εξομολογητικό τόνο.

Μυστήρια τρένα, ποιητές και οδοιπόροι, φίδια, πεταλούδες, νεκροί, ζωντανοί και μερικοί σε «λίμπο» στάδιο, το Σικάγο, ο δρόμος, ζεστοί καφέδες και μπαλάντες φτιαγμένες από λαμαρίνες και σκουριά. Το μενού εκλεκτό, μαγειρεμένο και με μπαχαρικά του τρελο-Κιθ και τις αθάνατες συνταγές της συζύγου - συντρόφου και στη μουσική - Κάθλιν Μπρέναν. Τραγούδια που πετροβολάνε τη δισκογραφία, τη ροκανίζουν και ας μην είναι πριβέ το πάρτι. Ο Γουέιτς κερνάει.

2011-10-07T20:18:00.000+03:00

Chris Isaak - Beyond the Sun EPK from VanguardVideo on Vimeo.

Steve strikes back

2011-09-24T13:16:00.000+03:00

More reasons why, l love steve buscemi?

Then as now

2011-09-18T21:22:00.005+03:00

Don' t be silly. Of course there was Twitter in the 50s

....and Facebook.
and long before that. What's the matter with you?
(the Moma São Paulo agency had even the prints done ! The other side of Madmen ;)

Ain't Hungry?

2011-09-14T11:13:00.003+03:00

Something so really nice -I could not resist! Enjoy Lanie Lane's Ain't Hungry. Produced by Jack White as a new release for Third Man Records. Music is on our side, amigos

The Wave is coming

2011-09-13T19:06:00.002+03:00

Hi friends! How are you?

Blender will be back soon.
Αll fresh, new and crazy. Keep in touch and stay cool
Love to you all. See ya

Ghetto Dreams

2011-08-11T21:51:00.002+03:00

all fresh & beautiful, Ghetto Dreams by Common ft Nas! (true or not?: we only dream in black and white?)

Don't Cry Baby

2011-08-10T14:33:00.001+03:00

The new Cee-lo is here.How can you resist(this vintage feeling)?

SuperHeavy baby

2011-08-09T11:24:00.002+03:00

Να το και το SuperHeavy. Miracle Worker, sunshine reggae, cool & breezy and jammin' in the sun with a really nice band

excuse me?

2011-08-08T12:29:00.006+03:00

Οι Οίκοι τρελλάθηκαν, όλοι χρωστάμε, όλοι μάς ζητάνε και είναι πια σίγουρο-θα επιβιώσουν οι κατσαρίδες και οι επαναλήψεις του Μega. Oι δυο τους θα κάνουν sex και παιδιά κατσαριδο-επαναλήψεις Mega που θα μεγαλώσουν σε ένα κόσμο που θα χρωστάει και θα πληρώνει τόκους, μέχρι να πέσουν πάνω του τόνοι από τόκους και να μην μπορεί πια να κουνηθεί. Τα μικρά κατσαριδο-επαναλήψεις Mega θα ειναι οι μόνοι ζωντανοί οργανισμοί στον πλανήτη.
Αλλά ας μην σας αφήσω όμως με αυτή την εικόνα. Καλύτερα με αυτή εδώ:

Mexican girl

2011-08-05T12:25:00.002+03:00

Τhis is Defferent! Ximena Sarinana has a few ideas for the rest of your day. Don't forget your suntan lotion and be aware of the creatures on the beach! Enjoy :

Thurston Moore - Demolished Thoughts

2011-08-03T16:53:00.000+03:00

Συνάντηση εμπνευσμένων. Οι πλανήτες έπιασαν σωστές γωνίες, βόλεψαν και οι ώρες. Πάντα εξάλλου υπήρχε κάτι στον αέρα. Ο ένας, ο Beck, έχει σαν τατουάζ γραμμένους πάνω του ήχους της ψυχεδέλειας και της Δυτικής Ακτής, ο άλλος, ο Thurston Moore, το πανκ –ροκ και το γκαζωμένο, τραχύ θόρυβο των Sonic Youth μαζί του. Beck ο παραγωγός, Moore ο συνθέτης- σε άδεια, αυτός από την κανονική του δουλειά, σε ένα διάλειμμα αναψυχής και αναζωογόνησης. Το άλμπουμ , Demolished Thoughts, από αυτά που μόλις έφτασαν για ωραίες, καλοκαιρινές ακροάσεις.

Ο αέρας που αναπνέουν πρέπει να έχει μέσα του μουσική και οι σκέψεις τους να είναι ψυχεδελικές συνθέσεις με φολκ , τροπικάλια και ροκ γαρνιτούρες. Οι δυο τους βρέθηκαν μαζί στο στούντιο. Όχι τυχαία. Ήταν στο Λος Άντζελες και άρχισαν να ηχογραφούν διάφορα. Πολλά, διάφορα κι ωραία.

Το αντιλαμβάνεσαι αμέσως. Ότι το μουσικό ξεμούδιασμα του Moore στο κάθε-μέρα των Sonic Youth, σε βγάζει σε μια ολόκληρη ‘ακτή’ από τραγούδια. Από το βάθος, έρχονται σαν κύματα αναφορές στο Sea Change του Beck- αυτό κι αν ήταν μανιφέστο απόδρασης!

Σκέτη δροσιά, καλά «φυλαγμένη» στο ψυγείο από τα 70ς, ιστορίες για φουτουριστές χίπις, και άλλες για ποιητές και περιπλανήσεις. Όλα αυτά με τη σωστή ζυγοστάθμιση της ηλεκτρονικής νέας σχολής. Και οι αναλύσεις που κάνουμε μετά, μέσα

σε ένα σακίδιο που θα πετάξεις από το κατάστρωμα και θα ξεφορτωθείς, γιατί η μουσική αξίζει και τη μουσική την έχεις μαζί σου.

Ταυτίζονται οι δυο τους, την ίδια στιγμή, με τους αρπαγμένους punks και τα φευγάτα παιδιά των λουλουδιών. Με υλικό έμπνευσης και από τις δυο πλευρές γράφουν τα τραγούδια. Αρπες , βιολιά και ακουστικές κιθάρες , μαζί με γαργαλιστική φολκ electronica.

Xάσιμο μέσα στο «Ιn Silver Rain With a Paper Key» και βόλτες ευδαιμονίας στο «Orchard Street». Όπως οι βραζιλιάνοι παίζουν μπάλα φαντασμαγορικά και όχι για να κερδίσουν μόνο, Beck και Moore απολαμβάνουν ο ένας το παιχνίδι του άλλου σε μουσικές αλάνες για τρέξιμο. Από τα 90ς ο διακόπτης που κατεβάζει ιδέες παραμένει ανοιχτός.

Μεθαύριο Δευτέρα (μια που το είδα να στο πω) ο Thurston γίνεται 53. Δυσκολεύομαι να το πιστέψω. Είναι (όπως και ο Beck) παιδιά της γενιάς που δεν μεγαλώνει. Που δεν ησυχάζουν, δεν κολλάνε πουθενά και έχουν τον τρόπο τους να βγαίνουν πάντα στην ακτή. Ωραία θα είναι στο πάρτι γενεθλίων.

Aκόμη μια τεκίλα ,παρακαλώ

2011-08-03T16:52:00.000+03:00

Ροκ θρύλος και μια θρυλική τεκίλα. Ο Κάρλος Σαντάνα θα είναι στο εξής ένας από τους ιδιοκτήτες της περίφημης Casa Noble Tequila και θα συμμετέχει στην ανάπτυξη του προϊόντος ,ίσως γράψει και κανένα από εκείνα τα ωραία λάτιν του, που ταιριάζουν με το ποτό όσο το λεμόνι στη «μαργαρίτα» ,στη φιλοσοφία και σ ένα μεξικάνικο κέρασμα. Ο Κάρλος άλλωστε έχει αποδειχτεί επιχειρηματικό μυαλό. Μετά τη σειρά Carlos design γυναικεία παπούτσια, έχει πολλές ιδέες ακόμη να επενδύσει.

Joseph Arthur - Graduation Ceremony

2011-08-03T16:49:00.002+03:00

Με τόσες μουσικές που πάνε κι έρχονται και κατεβαίνουν σαν μπαλόνια που ξεφουσκώνουν από τον ουρανό μπορεί να σου ξεφύγουν ωραία άλμπουμ που βγαίνουν. Άκουγα το The Graduation Ceremony του Joseph Arthur, το καινούργιο προσωπικό του μετά τα άλλα πρότζεκτ που έτρεχε δίπλα, τους Lonely Astronauts και Fistful of Mercy- και σκεφτόμουν πόσα όμορφα, ψύχραιμα, γλυκά κομμάτια τραγουδοποιών με ψυχή τσαλαπατιούνται μέσα στο συνωστισμό. Τραγούδια με κιθάρα και με βάθος που σε φέρουν κοντά τους να ανακαλύψεις τις χάρες τους , ενώ τα ακούς ξανά και προσέχεις τι λένε. Love Never Asks You To Lie, λένε, και ο Joseph Arthur από το Οχάιο σε έχει ήδη πείσει για τις αλήθειες του.

Ζέστη

2011-08-03T16:46:00.002+03:00

*Κάτι «καυτό» (και πικάντικο) :«έσκασε μύτη» διαδικτυακά το καινούργιο τραγούδι των Red Hot Chili Peppers και ακούγεται πολύ funky , με ήχο ξερό, κοφτό και εύφλεκτο. Το «The Adventures Of Rain Dance Maggie» είναι και η πρώτη φορά που βγαίνει προς τα έξω το πώς ακούγεται η μπάντα με τον Josh Klinghoffer,που αντικατέστησε τον John Frusciante. Μεγάλες στιγμές.

*Το άλμπουμ «I’m With You» στις 30 Αυγούστου. Αλλά σιγά –σιγά μπαίνουμε στο θέμα.

*Κάτι «καυτό» (και ερωτοχτυπημένο) Στο live μπορεί να είναι και μια από τις καλύτερες μπάντες. Οι The Rapture,από τη Νέα Υόρκη έβαλαν τις μηχανές να δουλεύουν διπλές βάρδιες. Χαίρομαι που ακούω τo «Ηοw Deep is Your Love». «Μυρίζει» βινύλιο, ενώ μια ντίσκο-μπάλα αστράφτει πάνω από ροκ ακόρντα. Ντίσκο, η εκδίκηση του ρόκερ.
http://www.youtube.com/watch?v=Grs1OEAj3bU

*Kάτι «καυτό» (αλλά πράσινο) Τhe Green album. Τόσο πράσινο, όσο ο Κέρμιτ ,προς τιμήν του οποίου και των άλλων Muppets ηχογράφησαν διάφοροι μουσικοί τραγούδια, που έχουν ακουστεί κατά καιρούς από ι τα Muppets (γνωστούς καλλιτεχνικούς τύπους της οθόνης). Πέτυχα το μελωδικό «Our World» από τους Μy Morning Jacket ,γλαφυρό και μελιστάλαχτο και σε παραπέμπω αμέσως στο λαχανί σάιτ http://www.muppetsmusic.com για να δεις τι μας έρχεται. Ο βάτραχος και οι άλλοι.

*Κάτι καυτό (και πονεμένο) Το περιμένω. Το καινούργιο του Μαρκ Άντονι, τα μπολέρος του διαζυγίου. Και τα λάτιν της φωτιάς στη στράτα της.
*Κάτι καυτό (του καύσωνα) Η Πάτι Σμιθ το παρουσίασε σαν το τραγούδι του καλοκαιριού και το είπε με το δικό της τρόπο, τις προάλλες live στη Νέα Υόρκη. Το “Rolling In The Deep» της Αdele, ενώ εκείνη επέστρεφε στην κορυφή του chart για Τρίτη φορά φέτος.
http://soundcloud.com/twentyfourbit/patti-smith-rolling-in-the